Jæja, þá erum við hjónin komin bæði heim og allt að færast í þennan venjulega gang.  Við fórum í morgun með þá litlu í myndatöku hjá ljósmyndara.  Við vorum á biðlista og ég átti eiginlega ekki von á að fá myndir fyrir jólin en það mun hafast.  Verður gaman að sjá hvað kemur út úr þessu.

 

Á sunnudaginn (3. des) kl. 15 í Langholtskirkju verða útgáfu- og jólakaffitónleikar hjá kórnum.  Tónleikarnir eru með aðeins öðru sniði en venjulega að því leyti að nú ætlum við að vera svolítið í sviðsljósinu, en ekki kökurnar og börnin.  Við munum hefja dagskránna með söng í kirkjunni, bæði jólalög og af nýja disknum okkar.  Þó ekki langt prógram.  Að tónleikum loknum tekur við hefðbundið hlaðborð með öllum sínum kræsingum og síðan verður að venju sungið með börnunum.  Við Dagga hlökkum mikið til þess dagskrárliðar því þá fá börnin að standa upp á kórpöllunum og svo er sungið saman.  Við Dagga erum búnar að æfa nokkur lög, s.s. "Í skóginum stóð kofi einn" og öll lög með hreyfingum.  Þetta verður gaman!  Ef einhver hefur áhuga þá kostar 1500 kr. fyrir fullorðna, frítt fyrir börnin.

 

Nú, svo er mútta að verða 65 ára á laugardaginn og ég sjálf verð 29c þann 11. des.  Jólastemmningin er að færast yfir og Óli verður fljótlega sendur upp á háaloft að sækja jólaskrautið.

Við erum „aleinar" við stelpurnar heima núna.  Óli fór til Þýskalands að vinna, er að setja upp kerfi einhvers staðar í Austur-Þýskalandi í bæ með einhverju rússnesku nafni, að mér finnst alla vegana.  Get alla vegana ekki munað hvað bærinn heitir sem hann gistir í, ekki frekar en nafni á bænum þar sem þeir eru að vinna.  Svo við stelpurnar kósum okkur tvær saman, auðvitað með Söru.

 

Dagga fór í 18 mánaða skoðun á mánudaginn.  Hún hefur nú ekki stækkað eins mikið og ég hélt en ég held nú að þetta hafi heldur ekki alveg verið rétt mælt heldur.  Hún reyndist vera 82 cm og 11,1 kg.  Má segja að hún hafi lítið þyngst síðan hún var 8 mánaða þegar hún var 9,6 kg.  Jamm, svona er þetta víst þegar þau fara að hreyfa sig, allt fer í að lengjast og hlaupa um.  Annars var hjúkkan hissa hvað hún talaði mikið.  Hún var búin að heyra í henni frammi og þegar við vorum sóttar sagði hún að Dagga talaði aldeilis mikið.  Enda er hún nýlega byrjuð að púsla saman setningum: „Datt bíllinn" eða „Dagga á skó".  Stundum er líka sagt „meira sona" eða atviksorðin notuð; „datt bíllinn niður".  Allt að koma, blaðrar heilmikið sú litla.  Nú svo var hún sprautuð í bossann og gæti því veikst rétt fyrir eða um næstu helgi. 

 

Annars er ég víst líklega aftur á leið til Köpen.   Kom í ljós á föstudaginn að fara á í fyrirtæki í Köpen að skoða kerfi fyrir fjármálasvið, sem ég er verkefnisstjóri fyrir.  Þó er ekki enn búið að staðfesta gistinguna svo þetta er ekki komið 100% á hreint.  Ég mun þó fara út á miðvikudagsmorgun og koma heim daginn eftir á fimmtudagskvöld.  Svo enn einu sinni fer sú litla í pössun til ömmu því Óli kemur ekki heim fyrr næsta laugardag.

 

Allt er á fulle sving, fengum heimsókn áðan, loksins, af Ástu og Ingu.  Við gerðum tilraun fyrir 3 vikum að hittast, sem tókst ekki vegna veikinda.  Núna lá við frestun vegna ófærðar, enda sátu þær fastar í götunni hjá Ástu.  Ótrúlegt hvað snjóaði í nótt.

Vá, þvílík afköst.  Við Óli þrömmuðum upp og niður strikið og vorum bara nokkuð dugleg að versla.  Þurrkuðum nánast upp jólainnkaupalistann og versluðum föt á fjölskylduna.  Þetta var svakalega vel heppnuð ferð og svaka gaman.  Frekar frjálst þó við hefðum nú farið saman út að borða öll kvöldin, kannski þó ekki endilega öll saman nema laugardagskvöldið.  Það kvöld var fyrirfram skipulagt, út að borða á Den lille fede.  Alveg frábærlega vel heppnað, 5 rétta matseðill með mismunandi víntegundum með hverjum rétti. 

Frábær ferð endaði með smá svaðilför í lokin, fluginum var nefnilega fresta og öllum skutlað upp á SAS hótel þar sem við gistum í góðu yfirlæti þar til næsta morgun.  Mikið var ég fegin þegar tilkynning kom að við færum upp á hótel, því maður var farinn að sjá fram á flug kl. 2:30 í stað 20:30 og koma til landsins um kl. 6 um morguninn, mánudagurinn og jafnvel þriðjudagurinn ónýtur.  Í staðinn flugum við heim á leið á mánudagsmorgun eftir ágætis nætursvefn, þó hann hefði mátt vera lengri.  Lendum svo heil á höldnu kl. 13 og þá var drifið sig heim og Dagga sótt til dagmömmunnar.  Og já, síðan í fyrstu klippinguna líka.

 

Myndum úr ferðinni verður skutlað inn í kvöld.

Júhú, svo spennt, Köpen á morgun!  Eins og litlu krakkarnir fyrir jólin...

Við Óli eru á leið til Köpen á morgun eftir hádegi.  Komum til baka á sunnudagskvöld.  Nú á að versla og hafa það gott.  Erum búin að uppfæra jólagjafalistann með nýjum fatanúmerum frændsystkinanna og búin að útbúa innkaupalista fyrir okkur.  Ragnheiður þykist ætla að vera dugleg að versla en þeir sem þekkja hana vita að það tekst nú kannski ekki alveg, soddan nískupúki.  Við erum að fara með vinnufélögum Ragnheiðar, hálfri deildinni, að vísu samt 7 starfsmenn + 2 makar.  Nefndinn, sem auðvitað Ragnheiður tróð sér í að hluta a.m.k., er búin að skipuleggja sameiginlega kvöldmat á laugardagskvöldi, annars er þetta bara nokkuð frjálst, aðallega að versla.   Fengum saman sem hópur svaka góðan díl í hótel, gistum á Best Western Hotel City, sem staðsett er í Nyhavn.  Frábær staður!  Stutt á kaffihús og krárnar um kvöldið.  Kannski það skrítna við þetta allt saman er að Dagga verður ekki með okkur.  Hún verður í pössun hjá ömmu og Björk frænku.  Verður skrítið að vakna ekki við stórt bros með tveimur stórum framtönnum og litla frekjuskarðinu.  Hún á nú eftir að hafa það gott hjá ömmu, ef eitthvað þá þurfa frekar foreldrarnir að vinda ofan af einhverjum „ósiðum" þegar til baka er komið.

Geisladiskur Árnesingakórsins er kominn formlega út.  Hann kom til landsins á þriðjudaginn í síðustu viku og auðvitað dreif maður sig að kaupa eintak.  Þó ég segi sjálf frá þá held ég barastað að við getum verið stolt af disknum.  Á disknum eru mörg frábær lög með hreinum tónum, svo hreinum að oft heyrir maður í yfirtóni.  Nú langflottast er auðvitað byrjunin á 14 ára sem sungið er að flottu tríói svo ekki sé nefndur partur á Ei dumba þar sem yfirraddirnar byrja, fyrst í tríói og endar svo í dúet.  Hmm, hver skildi syngja þar..?  Sixties syrpan með undirleik Í svörtum fötum er líka frábær sem og Í skógarfylgsnum og fleira og fleira.  Ég er svakalega stolt af disknum!!!

 

Um helgina voru svo útgáfutónleikar á Flúðum.  Vel heppnaðir tónleikar sem fóru fram fyrir fullu húsi.  Tónleikarnir skiluðu hagnaði (hjúkkid, er í afmælisnefnd og við sáum um að skipuleggja tónleikana) og um 50 diskar seldust.  Á leiðinni austur var stoppað á tveimur stöðum, fyrst á... æ... hvað heitir það... Heilsubælið í Gerðahverfi... LFÍ eitthvað...  Mjög fínt þar, fullt af fólki.  Síðan var stoppað í Kjarnanum á Selfossi, líka gaman, hér er ein mynd þaðan.

 

Annars gistum við svo á ættarsetrinu hennar Ölmu Birnu í Syðra Langholti.  Alltaf gott að gista þar og vorum við þar í góðu yfirlæti á meðan úti blés veður vont.  Fórum svo um leið og hægt var til baka, í kapphlaupi við tímann þar sem Ragnheiður átti á ljá Stundinni okkar rödd sína í jólalagi.  Þátturinn verður sýndur á aðfangadag.

Sú litla komst aldeilis í feitt fyrir stuttu.  Og það er líklega engum að kenna nema mömmunni sem kenndi henni að sleikjóar væru eitthvað gott.  Það var nefnilega þannig að úti á Fuerteventura var alltaf verið að ýta sleikjóum að Döggu á veitingarstöðunum.  Hún vissi lítið hvað þetta var, bara eitthvað sem skrjáfaði í.  Svo datt mömmu hennar í hug að taka utan af einum og gefa henni smakk og það vakti mikla lukku.  Heima á svo Dagga sína skúffu inni í eldhúsi með plastpokum og þar inni á milli leynast sleikjóar.  Þegar heim var komið virtist hún hafa lítinn áhuga á sleikjóunum, líklega búin að gleyma hvaða nammi þetta var.  Þar til um daginn!  Við Óli vorum upptekin við að elda og sú litla hékk í skálmunum, svona eins og oft á þessum tíma dags.  Útundan sáum við að hún var farin að leika sér að pokaskúffunni og við héldum áfram að elda, fegin að fá smá frið.  Þar til við áttuðum okkur á að það var búin að vera þögn í smá tíma.  Hún var samt þarna, sáum hana útundan okkur, eiginlega alveg við fæturnar á okkur.  Svo litum niður.  Haldið þið ekki að Dagga hafi setið þarna, afar sæl á svip, með sex sleikjóa sem hún stakk upp í sig til skiptis.  Namminamm!!  Og ekkert smá ánægð með sig.  Ehem, sleikjóarnir voru um leið fjarlægðir úr skúffunni...